IJsland 05

8-6

Gisterenavond werd het gezellig druk op de camping met vooral veel backpackers en fietsers. Trouwens fietsen is hier zeker geen pretje. De wegen zijn smal, geen voorzieningen voor fietsers, vaak harde wind en hele steile lange hellingen. Dus de lange afstandfietsers die hier komen zijn wel echte doorzetters.
 

Het wordt tijd dat we Höfn verlaten. Na het ontbijt alles weer vastzetten in de wagen en stroomkabel niet vergeten😃.  Om goed 9 uur rijden we  het stadje uit en met een bleek zonnetje aan de lucht weer richting N1 en de zuidelijke rondweg op. Ongeveer 250 km voor de boeg naar Seydisfjördur. Dit is een havenstadje met een terminal waar de grote veerboot vanuit Denemarken aankomt.  Maar voor dat we daar zijn gaan we meerdere Fjorden door en dat betekend dat je steeds vanaf de kust kilometers landinwaarts rijdt en bij het uiteinde van het fjord weer terug .  We zigzaggen wat af vandaag 🚐🚐 .

Ook vandaag weer, hoge rotswanden, besneeuwde bergwanden en toppen van het Vatnajokull massief aan de linkerkant en rechts van ons de zee.  

We komen hier veel minder verkeer dan eerdere dagen tegen en toch rijden we op de belangrijkste weg van heel IJsland.  Mogelijk komt dit omdat aan deze kant van IJsland heel weinig inwoners wonen. Bijna geen dorpjes en we drinken daarom koffie van het huis onderweg op een mooie P-plaats met schitterend uitzicht op zee.  

Bij een van de fjorden hoeven we niet tot het eind door te rijden maar hebben ze een strekdam met brug door het laatste stuk gemaakt. We rijden erover en een stukje verder zegt Francis, hee  kiek noe…. hier loopt Rudolph.  Wie??   In de remmen en midden op de weg stilstaan en kijken. Dit wil je niet missen toch…….  Langs de kant loopt inderdaad Rudolph het rendier en zijn zoon Rudolphje  jr.    Wat een mooie beesten zijn dit en zo kort langs de weg.  

We naderen onze eindbestemming. Bij een afslag is het nog 21 km richting de kust. Echter de weg loopt heel stevig omhoog tegen een grote bergwand op.het bord geeft 10-12% aan.  Wat blijkt…. We moeten nog naar 700 m hoogte over een bergrug met een mooi sneeuwlandschap en ijs in een bergmeer, alvorens we afdalen naar zeeniveau. 

Tegen 15.00 uur rijden we het havenstadje Seydisfjördur  binnen en zien direct de camping in het centrum. Gezellig klein stadje met een blauw houten kerkje een wel heel gekleurd regenboog toegangspad.

We drinken een biertje op een terras aan de haven. Verderop ligt een enorm cruiseschip in het fjord, Amerikanen hoorden we, die even IJsland even aandoen op weg naar Noorwegen en verder door Europa.  Toch lezen we dat in dit stadje nog maar 2 jaar geleden een grote landslide 10 woningen heeft verwoest. De bergen rondom zijn mooi maar blijkbaar toch verraderlijk . 

Morgen richting het noorden van IJsland….. 

9-6

Weer op tijd weg, want we willen vandaag zo,n kleine 300 km maken met een aantal leuke tussenstops voor bezienswaardigheden.  Maar eerst van dit leuke havenplaatsje terug omhoog de bergrug weer over naar het binnenland en naar Egilstadur

Dit is een grotere plaats en pas vanaf 1967 gebouwd. Veel delfstoffen halen ze hier uit de grond en dat brengt werkgelegenheid. Boodschappen doen en de tank weer helemaal vullen. Nu zijn er een paar belangrijke regels voor automobilisten hier in IJsland: Zorg dat je tank bij de stand halfvol alweer bijgetankt wordt.  ( soms kom je in 200 km geen tankstation tegen.🙈)  Bij de grotere wegen en plaatsen staat geregeld een electronisch bord die aangeeft wat de plaatselijke windsnelheid is in meters per seconde.  Wij kregen van de verhuurder te horen dat we absoluut bij windspeed 15 niet de weg op mogen.  We rijden Egilstadur uit en zo’n bord geeft aan Speed 11.  Phoe…dat voel je wel met zo,n hoge wagen.  We rijden een onmetelijk groot en kaal weids binnenland in. Geen boom en kale valleien waar de wind steeds harder aantrekt.  Hard werken dus achter het stuur, om alle zwiepers op te vangen.

Respect voor deze eenzame fietser, die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind, zichzelf een weg baant.. 

We stoppen geregeld voor de bizarre uitzichten.  Een beeld van de grote Toendra,s die we ooit in Kirgizië zagen komt hier het meest overeen. Soms kaal, soms met fijn gras en mos begroeid. Na 150 km pakken we de weg richting de Noordelijke IJszee. En na zo,n 40 km parkeren we en lopen het een rotspad op naar een enorme waterval de “Dettifoss”.

In een loodrechte breuklijn van 2 continentale platen in het rotsachtige landschap stroomt een rivier die van de noordzijde van de Vatnajokull komt. Deze stort hier zo, n 50 meter omlaag met een oorverdovend geraas . Wat een massa water en bijbehorende nevel dendert hier continu richting zee. Het is “by far “ de grootste waterval van Europa.  Het is een prachtig natuurverschijnsel en zo hebben we dit de afgelopen dagen meer gezien. In Nederland staat er een hek omheen, met een kassa en betaald parkeren. Hier zie je dat nergens. Prachtig aangelegde P voorzieningen met toiletten etc en alles gratis. 
Ook hier blaast de harde wind nog steeds onveranderd.  
Het laatste stuk van deze dag brengt ons bij de kust van de Noordelijke IJszee.

Op een parkeerplaats aan de kust spreken we een jong stel uit België dat in Zwitserland woont en ze zijn met de trekkingfiets onderweg is. Steenkapot van de harde wind en de steile klimmen zijn ze en ze moeten gelukkig nog maar 12 km tot een volgende camping .Wat een moed !  

Wij rijden comfortabel door naar Husavik een leuk havenplaatsje en vinden de camping aan de rand van het stadje dat in een lagune aan de kust ligt.  We stappen uit en het is windstilllll hier…… heerlijk na zo’n dag aan het stuur trekken.  We blijven 2 nachten want morgen hopen we hier vanuit de haven iets bijzonders te gaan doen.

Whale-watching met een schip op de IJszee.  
( hoop dat die wind wegblijft 😜😜) 

10-6

En wat denk je…. Stralend blauwe lucht vanochtend en heel weinig wind. Ongekend weer met gisteren vergeleken. Francis heeft gepland dat het vanochtend wasdag is😃  moet ook een keer gebeuren. Zowel een wasmachine als een droger staan hier in een ruimte op de camping. Heel handig.  Koffie in de zon, die wasmachine draait wel en we gaan ons klaarmaken voor de wandeling naar de haven want om 12.30 kunnen we aan boord.  

Ongeveer 60 mensen staan te wachten en we krijgen bij het instappen aan boord een thermo-overall aangereikt. Nu is het hier bloedheet voor IJslandse begrippen  ( 15 gr) en ik had al een donsjack en muts etc op. Ook dit pak er nog overheen??   Yes Yes of course it is very cold out there,  zegt onze gids….    Oké dan maar zweten… ( hoeveel hebben dat voor mij al in hetzelfde pak gedaan 😜😜) .   We varen de haven uit en komen in de enorme Skjalfandi baai  en aan de overzijde zien we de besneeuwde bergketen maar dat is nog zeker 40 km verderop. De boot zet de gang erin en na een half uurtje roept de aardige dame die onze gids  is: “ dolphins on 10 o’clock .  ( bij het roepen van de klokstand weet iedereen waar die kijken moet, heel handig toch ? .)  Prachtig hoe die zwart-witte dolphins uit het water opspringen. M,n telelens van 600 mm doet z’n werk.

Ook Francis heb ik de andere camera in de hand gegeven en samen proberen we niets te missen. Wat zijn die dolfijnen snel zeg..   De stemming zit er goed in aan boord en wij gaan naar een bovendek waar je snel zicht hebt naar alle kanten. Ideale plek.  Dan zien we aan de overkant van de baai een snelle zodiak-speedboot en krijgen we te horen dat ze daar de spuiters van de walvissen hebben gespot.  Spannend wordt het nu.

We krijgen steeds een update en het blijken wel 6 grote Humpback whales te zijn die hier rondzwemmen en steeds opduiken ( 16-18 meter lang en wel 40 ton zwaar).  Hoe dichterbij hoe spectaculairder het wordt.  Het hoogtepunt is dat er één op 10 meter voor de boot opduikt. Het luchtgat op zijn kop, de grote rug, de vinnen onder water en de prachtige staartvin krijg ik vol in beeld.  

Wat een geluk weer..  we draaien nog langs de kust aan de overzijde van de baai en Francis ziet nog een zeehond bij een rots opduiken. Vol van dit Noordelijke IJszee avontuur tuffen we weer terug naar Húsavík waarbij we toch wel blij zijn met die thermo-overall.    Aan wal eten we  verse fish and chips op een terras aan de haven.  De zwartkopmmeeuwen zitten te wachten op het hek voor de restantjes. 
Wat een dag….  Met een biertje in de middagzon kijken we terug op iets bijzonders…..

Morgen weer verder door dit prachtige land richting de op één na grootste stad Akureyri.. 

Tot een volgende ….