02 naar Oezbekistan

16-4

Onze lieve buurvrouw Jeannette brengt ons even naar het station. Dankjewel hoor!  We lopen naar perron 1 om de trein naar Arnhem te nemen en vandaar door naar Schiphol. Dus we zitten op tijd in de nog stilstaande stoptrein, als Francis, die nog even die NS app nakijkt, zegt. He…… tussen Utrecht en Schiphol rijden geen treinen wegen defecte bovenleiding  . Ooh dat is shit…  gauw eruit en rennen naar perron 3 want daar gaat de boemel naar Apeldoorn. Daar overstappen naar Hilversum en daar nog een keer overstappen naar Schiphol.  Ik krijg weer het oude gevoel dat ik altijd heb als ik met de NS op reis ga..  maar ik hou me in🙈🙈.

Maar dit gaat gelukkig vlekkeloos en we zijn voor 12.00 uur op Schiphol Airport en brengen de koffers naar de balie van Turkish Airlines. Inchecken en boardingpassen hadden we thuis al gedaan en staan op de IPhone. Lekker snel door de security en de pascontrole en door naar de koffie. Easy deze keer. 
Het vliegtuig naar Istanbul zit niet vol en nadat we opgestegen zijn zie ik enkele rijen achter me een geheel lege rij.. Perfect. Daar heb ik alle ruimte en kan zelfs even liggen. 😃  Francis blijft op haar plaats en zit blijkbaar oké daar.  In Istanbul hebben we een overstap en moeten ruim 2 uur wachten. Dan door naar Samerkand en dat is bijna nog 4 uur vliegen. Ook hier heb ik weer een lege stoel naast me en met mijn lengte is dat wel prettig. We landen om 4.00 uur plaatselijke tijd en dat is 3 uur later dan in Nederland.

Bij de uitgang van deze zeer moderne futuristische airport ontmoeten we Jahongir. ( Hij is Oezbeek en zijn echte naam is niet goed uit te spreken, dus is het John). Hij is onze gids voor de hele reis en spreekt Engels en redelijk goed Nederlands . We ontmoeten nu de rest van de groep, een gemengd gezelschap van echtparen, singles en ook enkele Belgen. Leuke groep lijkt me.   Er komt een nieuwe mooie touringcar voorrijden en dit blijkt onze bus voor de komende 10 dagen te zijn. Niks mis mee. 
we rijden de donkere stad in maar zien wel dat het grote brede straten zijn waar we doorheen rijden op weg naar ons hotel. We komen aan in het Shandil Hotel en hier kunnen we nog even wat bijslapen en ontbijten.  We ontbijten om 9.00 uur en daarna loop ik de straat in op zoek naar een ATM voor wat onvervalste oezbeekse Som..  Dat ging gesmeerd en  na 1x geld pinnen ben je dus miljonair.  En kunnen we de komende dagen weer vooruit 😂😂

Oezbekistan is één van de Stan ( betekend streek ) landen van centraal Azië. Eromheen liggen o.a. Turkmenistan, Afghanistan, Pakistan en Kirgizstan. De meeste zijn oude Sovjet landen, die omstreeks 1991 zelfstandig werden en nu een republiek vormen.  Van west naar oost door Oezbekistan loopt de “great silk road” de “zijderoute” die eeuwen lang als belangrijkste handelsroute ter wereld gold en meerdere steden die aan die route lagen schatrijk maakten.  Samerkand is daar één van de belangrijkste van en dat willen we wel zien…. 
Om 11.00 vertrekken we met de bus naar het centrum van Samerkand en stoppen als eerste bij één van de oudste pleinen ter wereld…  het beroemde Registan plein. Hier zijn 3 enorme madrassa’s gebouwd tussen de 11e en 15 eeuw  en zijn begin 20e eeuw gerestaureerd. Het was het islamitische kennis centrum van centraal Azië.  Het is indrukwekkend groot en de prachtige mozaïeken in alle kleuren blauw/ groen stralen je tegemoet. Enorme koepels hebben vanbinnen prachtige koepelplafonds en dat blijft maar doorgaan. Wat groot en dan te bedenken dat deze grote bouwwerken met minimale middelen en kennis toch zo groot werden gebouwd. Natuurlijk is niet alles recht maar staat er al 800-1000 jaar. 

We nemen uitgebreid de tijd om dit UNESCO erfgoed te bekijken en lopen later in de middag door naar een grote moskee ( of wat er nog van over is)  Deze grote moskee die gebouwd is nadat Timor Lenk ( de grote heerser en stichter van Oezbekistan ) een deel van China en India veroverd had en zijn imperium weer uitgebreid had. Deze moskee is deels verwoest en het midden is nu deels een park.

Nadien komen we uit op een grote bazaar en zien hoe de plaatselijke bevolking hier zijn boodschappen doet. Veel verse noten zoals walnoten en pistache. Honing, fruit en groene thee, soms gemengd met vruchtjes, maar ook traditionele kleding en aardewerk. 

Veel Oezbeken zie je hier in hun traditionele kleding lopen. De vouwen in kleurrijke rokken en mannen met een vierkante muts of hoedje op. 
Met de bus terug naar het hotel . We lopen voor het eten samen met José en Dick naar een Georgean Restaurant en dat was best wel lekker. Nog een kruik Georgische huiswijn erbij weg geslobbert en op naar het avondprogramma. Jaja we zijn druk en gaan nogmaals met de bus naar het Registan-plein voor de “ lightshow “ die volgens John mooi moet zijn. En inderdaad om 21.00 uur staan we met nog ongeveer 600 toeristen op de stoepen te wachten. Een heuse Oezbeekse muziek begint en de ledlampen gaan allerlei kleuren vertonen op de maat van de muziek.  

Ik had een .lasershow wel anders voorgesteld, maar deze leds die op ritme van de muziek van rood naar groen en geel en blauw gaan was wel sfeervol. Tot zover onze lange eerste dag op slechts 2 uurtjes slaap.  Dus:… zoals Sonja Barends altijd zei:  voor nu lekker slapen en morgen gezond weer op.. 

18-4

Onze John wil met de groep om 9.00 vertrekken en dus voor die tijd stoppen we een ontbijt achter de kiezen en zijn klaar voor weer een dag Samerkand. De bus brengt ons naar het mausoleum van de grote stichter en koning (Amir) Timor Lenk.

Het grote gebouw is in het verleden 2 x zo groot geweest en lijkt in eerste aanblik op de Madrassa,s die we gisteren zagen. Grote ronde koepel en pilaren aan weerszijden. Binnen is een grote ruimte waar de graven van de koninklijke familie zijn.  Het is zaterdag vandaag en enorm druk, vooral met locals die trots zijn om dit te gaan bekijken.  Ze komen met heel veel bussen en auto’s, naar dit monument toe. Veel mensen is traditionele kleding en daar zijn ze trots op. 
Hierna door naar een observatorium ( wat er nog van over is). De kleinzoon van Timor is Ulugh Bec. Hij was een vroegere geleerde geboren in 1394 , hij was in Samerkand bekend om zijn astronomie en heeft zelfs een faculteit gesticht. Het complex is tegenwoordig een museum op een mooie plek op een heuvel met uitzicht. Er zijn funderingsresten van een enorme sextant die hij heeft gebouwd en waarmee hij zijn metingen deed. Heel knap voor die tijd. 

 Daarna door naar een museum over de geschiedenis van Samarkand,   Met uitleg over de verschillende dynastiën, die dit gebied onder hun bewind hebben gehad. Ook waren er de gebruikelijke gebruiksvoorwerpen , die er gevonden zijn te zien. Mooie tekeningen van de grote karavanen met volgeladen kamelen. Een klein en compact museum. Van een stad met zoveel historie had ik echter veel meer verwacht. Buiten zien we nog restanten van de aarden wal die rondom Samerkand heeft gelegen, als verdedigingswerk.
Maar na alle bezichtigingen deze ochtend krijg je wel wat honger en onze John heeft bedacht dat we naar een PLOV-restaurant gaan. PLOV is het nationale gerecht wat bestaat uit rijst, paprika wortel en rundvlees. ( in Nederland zou je zeggen hutspot en hachee door elkaar) 

We stoppen bij een groot restaurant dat al afgeladen vol zit als we binnen lopen. Maar dan worden we naar de kelderruimte gestuurd, wat blijkt: dit is een ruimte van enorme afmetingen met fel TL licht en waar grote lange tafels staan , allemaal keiharde witte muren en een tegelvloer dus de akoestiek is kl…te.  bij ons in Gelderland noemen ze dit een vreetschuur.  Maar vol goed moed gaan we met de groep aan een lange tafel en wachten af….   Ook hier zit het vol met locals dus zal het wel vers zijn wat er komen gaat. Hier kun je dus alleen die beroemde PLOV eten en verder niks anders. Makkelijkgeen menu kaart nodig, geen bestelling die wordt opgenomen. Je krijgt eerst thee.  Nou ja.. als je het in je kopje giet doet de kleur me vaag denken aan een wc pot 🙈. Best lekker zegt iemand naast me.  Jaja… 

Dan ploft er een bord met PLOV voor mijn neus en iemand zegt in het oesbeeks “ eet smakelijk” .  Het is moddervet van de olie. Alles is extra gaar gekookt en dus is de smaak verdwenen en het rundvlees is van het beroemde draadjesvlees soort. Omdat je met een groep aan tafel zit moet ik zeggen dat ik mijn best gedaan heb, maar een volgende keer  PLOV -restaurant …  moi..   toch maar een paar tandenstokers meenemen voor in de bus.. 🙈Francis gaat betalen en dan blijkt dat dit vreetschuur menu slechts € 5,70 p.p kost.  Niet gek voor een uurtje lol.. 

Buiten het restaurant zien we hoe nog traditioneel brood gebakken wordt in een stenen oven waar het brood tegen de wand geplakt wordt en dan gebakken.

We gaan door naar een laatste bezienswaardigheid in Samerkand . De mausolea ( is dat meervoud?) van de vrouwen dochters neven en nichten enz van Timor Lenk de grote.  Het is een lang rij metgebouwen met de inmiddels bekende boogvorm in de voorgevel en versiert met duizenden tegels in allerlei vormen en kleuren ( groen en blauw)  sommige ruimten zijn voorzien van een crypt. Ook hier veel trappen op en af en tussen de vele locals door proberen nog mooie foto’s te maken.  Het is wel knap hoe ze dit hier 600-800 jaar geleden al hebben gebouwd en inmiddels allemaal weer hebben terug gebracht in oude glorie. 

We hebben genoeg gezien en de bus brengt ons terug naar het hotel voor een laatste nacht. We eten vanavond met z,n tweeën bij restaurant Amore Mio. En dat was na ons PLOV avontuur een geweldige Italiaanse ervaring. Klasse… 

Op tijd naar bed vanavond want morgenochtend vertrekt de bus al om 8.00 uur. 

19-4  In de bus zit ik dit verslag af te maken onderweg naar de woestijn.

Tot een volgende ..