15 Koh Tao en Surat Thani

20-2  Koh Tao

We hebben een laatste dag op Koh Tao. Bij het opstaan is het bewolkt en het zal gaan regenen vandaag. Onze medereizigers Frans en Yvonne zijn vanochtend vertrokken naar het eiland iets verderop Koh Samui.  Wij ontbijten op ons gemak bij de buren en nemen de tijd voor koffie .

Vanochtend hebben we een heus planningsoverleg. De overtocht naar Surat Thani is alweer geregeld maar daarna nog niks .  Nu hebben we het plan om het prachtige Khao Sok National Parc enkele dagen te willen bezoeken en dat moet je vooruit goed regelen. Dus het aantal fietsdagen moeten we uitrekenen, hotels of resorts plannen op de juiste datum en zo komen we volgende week bij het Royal Bamboo resort uit aan het begin van de toegang tot het national parc. Het resort regelt voor ons enkele dagen in het parc met excursies door het regenwoud en boottocht over het grote meer. Het is even regelen, bellen, mailen en reserveren ( maar dat was mijn vak😜) en het is allemaal gelukt.  In de middag na de stevige regenbui, gaan we wat zwemmen en even later lopen we door de smalle straatjes, waar het wemelt van de huurscooters, bestuurt door mensen die nog nooit op zo’n ding hebben gereden. 

Eigenlijk is Koh Tao ook een eiland voor bijzondere figuren. Naast de grote hoeveelheden jongeren die komen om een duikcursus te doen, zie je veel wereldvreemde blowende en vreselijk opvallend getatoeëerde mensen lopen, hangen en liggen. Cannabis is hier gewoon te koop in kleine winkeltjes en je kunt kiezen uit verschillende potten. 
We doen wat boodschapjes, gewoon weer bij de 7/11 , voor de lange boottocht voor morgen en nogmaals eten in het Flower-restaurant waar we als vaste gasten al worden begroet. “Hello again, your table is by the sea” kijk dat zijn nog eens aardige Thai. We zien de zon in de zee zinken en blijven nog een tijd in het donker over zee kijken naar de lichtjes.  Een rustdag is ook wel fijn hoor. 

21-2  we verlaten Koh Tao en hebben “ omboekdag” 

We hebben het wel gezien, 3 nachten hier was genoeg om sfeer te proeven en een dagje te snorkelen. Het is mooier in de folders dan in het echt. Maar voor toeristen werkt het als een magneet. De andere 2 eilanden in de buurt Koh Phragnan en Koh Samui zijn eigenlijk hetzelfde maar hebben nog veel meer toeristen te verstouwen . Waarom zit iedereen hier hutje mutje?, terwijl wij aan de lange oostkust meerdere resorts voor 1/5 van de prijs met veel betere voorzieningen en mooiere stranden hebben aangedaan. 

We vertrekken vanaf het resort naar de haven om 8.00 uur. Ik meldt me aan met onze vooruitbetaalde reisdocumenten bij de Lomprayah balie en vraag toevallig nog even of deze inderdaad naar de Tapee Pier in het centrum van Surat Thani gaat..  wat zegt die Thai:  “ no have” !!!   wel potverdorie dat is toch niet mogelijk. Er wordt me uitgelegd dat er wegens drukte vandaag een ander vaarschema is en deze boot van 9.30 uur naar de grote Don Sak pier op 65 km afstand van Surat Thani gaat. De mensen worden vandaar wel met busjes naar Surat Thani gebracht. Echt hè….. dat hebben wij weer, daar willen we niet zijn, veel te ver van onze route… Ik blijf hameren dat we dat wel besteld hebben en dat we met 2 fietsen niet in een busje gepropt kunnen worden op die pier, zo ver van Surat Thani af. Hij komt eindelijk uit zijn stoel en gaat naar een kantoortje. De manager komt erbij, en dat heb ik altijd het liefste…. Deze dame spreekt keurig Engels en wil graag zien hoe de fietsen eruit zien. Ik laat een foto zien en ze zegt, wacht.. ze kijkt op een laptop scherm en zegt ik boek jullie om naar de high speed boot van 11.00 uur , die gaat wel rechtstreeks naar de Tapee Pier en dan kost 200 Bath extra.  Geen probleem en sorry voor het ongemak. Leuke manager …. Mooi deze hobbel hebben we genomen en nu wachten op die boot.

Tegen half elf komt er vanaf de zee een kleine lage platte boot aan met 5 enorme buitenboordmotoren van elk 200 pk achterop. Gaan we dit doen??      
.Het instappen kan gaan beginnen en totaal zitten we met 50 man op bankjes binnenin en laag op de waterlijn. De bagage wordt opgestapeld op de voorkant van de boot. Er gaat een zeil overheen en met een net vastgebonden. Daarop worden onze fietsen naast elkaar neergelegd en ook stevig vastgebonden.

De kapitein laat de 1000 pk brullen en we zijn weg voor 2,5 uur die ik niet gauw zal vergeten. Met een rotvaart van 50 km/ uur en met enorme klappen op de golven blaast die boot de 100 km weg die we naar Surat Thani moeten overbruggen.

Alles duizelt in mijn hoofd, naar de horizon kijken door een plastic raampje helpt ook al niet. De angst dat je zo over je nek moet gaan, blijft in je bonkende hoofd spoken. Wat een K…ten tocht.  Naast mij zit Francis gewoon te genieten en ondertussen een spelletje op de telefoon te spelen. Hoe kan dat??    

 Een keer lachten voor de foto gaat nog net. 

Om 13.30 varen we de rivier de Tapee op en leggen aan, aan een kleine steiger. Gelukkig vaste grond onder je voeten. Langzaam knap ik wat op met veel drinken en wat te eten. Het gevoel dat mijn hoofd weer op mijn romp zit komt terug….

Gelukkig moeten we vandaag nog maar 10 km richting het centrum van de stad, waar we een hotel geboekt hebben. We komen bij het Orchid hotel aan en willen inchecken.”  Nee u zou pas morgen  komen” krijg ik te horen. Wel potverdorie niet weer vandaag hè…

jawel…. met het reserveren heb ik me waarschijnlijk zelf een dagje vergist en 22-2 opgegeven. Okee, boek dan maar om naar vandaag.  En wat zegt dit dametje? Inderdaad “ no have”….. dus volgeboekt voor vandaag. Hoe ik ook inpraat en zelfs met de manager, (in strakke witte jurk op schattige snoopy slippers eronder ) weer een gesprekje heb, het wordt em niet hier. : “ Oké geef dan maar het geld terug, (:, nee dat kan niet dat moet je maar bij Booking.com terugvragen” . Nu zal ik jullie de verdere conversatie besparen , maar 10 minuten laten gingen wij het hotel uit met het betaalde bedrag contant terug. 
Aan de overkant is het CBD2 Hotel. Eigenlijk net zo,n groot degelijke zakenhotel. Deze heeft een vriendelijke dame achter de balie en laat ons kiezen welke kamer we willen, alles opgelost voor vandaag.

Tegen etenstijd lopen we naar het “Riverside “ restaurant aan de oever van de Tapee  en hebben het geluid van de kermis en een enorme karaoke tent aan de overkant dat galm over het water. Heel rustig dus🙈🙈  Maar dit is Thailand en zo leven ze hier.

 Ons Heineken meisje 👧 

 Een bijzondere dag zullen we maar zeggen. erg moe en op tijd in bed.  Tegen 12.00uur hoor ik de nachtboot naar Koh Tao vertrekken. Dit zijn schepen die eigenlijk allang op een scheepskerkhof horen te liggen, totaal verroest en zo smerig, daar wil je niet op meereizen. Met heel veel kabaal en enorme roetpluimen van de dieselmotoren vertrekt ie van de kade voor het hotel. Eindelijk rust. 

22-2  Van Surat Thani naar Ban Leam 

Toch heerlijk geslapen, dat komt omdat het een zacht bed was en we een vrij stille airco hadden.. Het ontbijt om 7.00 uur is weer standaard, wit brood in de broodrooster, gebakken ei en keuze uit wel 4 verschillende soorten jam. Geen heerlijke vruchtenjam maar een smurrie in geel, groen, rood en rose. Het is een soort stevige grondverf uitvoering, die niet zou misstaan op de muur van een kinderkamer. Het ziet er daarom ook erg onsmakelijk en smeerbaar uit. Volgens mij eet niemand van dit spul uit die potjes en zetten ze die er elke dag gewoon weer neer. De Thaise gasten slurpen om deze tijd alweer een bakje Tom yum soep naar binnen en daar moet je niet te dicht langs lopen, dat is slecht voor je reukorgaan. Haha..

Ach.. 300 meter verderop is de buurtsuper en die heeft heerlijke yogurt met muesli en sapjes en verse koffie. Dus zo erg is het karige ontbijt nu ook weer niet. We zijn lekker op tijd onderweg en fietsen over een brede weg terug over de brug van de Tapee rivier. Bij het stoplicht zien we een voorbeeld van “brommerpooling “ als je bij dezelfde baas werkt kun je ook wel samen op het brommertje daar ‘s ochtend naar toe toch?  Behalve 3 personen op een brommer kunnen er ook 4 en zelfs 5 tegelijk op hier in Thailand. Een beetje inschikken en het rijdt wel. 

Eenmaal buiten de stad komen we op een rustige weg en die is heuvelachtig maar ook prachtig met links en rechts rubberplantage,s .

 Een uitzicht over een riviertje met palmbomen en een ooievaarsnest  ( Indische Nimmerzat) in de boomtop is werkelijk prachtig.

Verderop gaan we de drukke A4 snelweg over en dat is altijd even puzzelen hoe je dat gaat doen. Inmiddels hebben we ervaring en bij een U-turn steek je makkelijk over. Koffie bij Amazon en eigenlijk is het na die stop nog zo,n 15 km naar ons “ Lake View”  resort. Na een laatste steile bult ( toch effe lopen) komen we bij een resort aan een meertje met een gebouw met 6 kamers. 

“ Hallo welkom hier zegt “ een vriendelijke Belg. “  Er komen hier vaker fietsers, we zij dit jaar pas voor het eerst open, hier en daar moeten we nog iets doen aan de kamers en restaurant.” Hij is hier een tijdje geleden neergestreken, nadat ie 2 jaar door Thailand had gezworven .  De eigenaresse is er niet vandaag.  Och het heeft wel wat om hier te zijn. Het is rustig maar een beetje rommelig. Op een krijtbord staat een menu, maar wel van te voren opgeven, want hij moet het nog wel gaan kopen ergens.  De omelet met een biertje in de middag smaakt uitstekend dus de bestelde spaghetti voor vanavond ( toch maar even veilig menu gekozen) zal ook wel in orde zijn. We lezen wat vanmiddag en schrijven ons verslag. Na de hectiek van gisteren is een dagje gewoon fietsen en luieren ook fijn. 

De komende dagen richting het grote Khao Sok nationaal park.

tot een volgende…