04 Naar de bron van de Maas
26 mei 2025 - Nancy, Frankrijk
23-5
Redelijk geslapen, toch eigenlijk geen fijn bed met een ouderwetse deken die niet blijft liggen Maar het is wat het was. De zon schijnt vandaag en we krijgen weer rugwind 😃 . Het ontbijt achter de rug en we vertrekken uit Commercy en doen even inkopen voor onderweg. Wel valt het ons op dat ook hier net als in veel dorpen heel veel woningen, panden en oude hotels en bedrijfsgebouwen dichtgetimmerd zijn. De jonge mensen trekken naar de grote stad en willen hier niet meer wonen. Niets te beleven en boer worden is geen optie.
Na zo,n 30 km rijden we Vaucouleurs binnen en op een pleintje zien we haar staan. Wie dan? Nou de nationale trots van de natie . Jeanne… In deze buurt is ze opgegroeid en iets verderop staat haar geboortehuis. ( 1412) De heldin Jeanne D’Arc die Frankrijk vrijvocht van de Engelsen in 1428-1430 . Dat moet in die dagen toch wel een stoer wijf zijn geweest hoor. Vanuit een boerengezinnetje zover in het het leger opklimmen dat je de heldin wordt en te paard het leger aanvoert. Toch is ze maar net 21 jaar geworden, veroordeeld en gestorven op de brandstapel in Rouen. Later bleek dat ze onschuldig was en is ze in de vorige eeuw heilig verklaard.
we drinken koffie bij een Italiaans restaurantje en fietsen verder en het wordt heuvelachtig. Bovenop een heuvel stoppen voor de picknick en dalen af.
Francis geeft aan dat we naar het dorp Brixey wel een lange helling van 7% op moeten, maar er is licht.. er is een gravelpad langs de rivier en met onze brede banden is dat geen probleem dus we rijden relax onder dit nietszeggende dorp door naar het geboortedorp van Jeanne , namelijk Domremy La Pucelle.
Hier staat het geboortehuis ( of in ieder geval een huis op de vermeende plek met een heus museumpje ernaast. Busladingen vol bejaarde Fransen worden uitgeladen en die krijgen even de tijd om iets te leren over het korte leven van de maagd van Orleans. Wij hebben het museum overgeslagen en weten dus niet of je er ook Jeanne-mokken, Jeanne-koelkaststickers en -lepeltjes had kunnen kopen. Nog 1 heuvel over bij Coussey van 4% en we dalen af naar Neufchateau.
Het is een drukke stad aan de Maas. Meerdere drukke autoroutes gaan dwars door het stadje ( niks omleidingsroutes , gewoon de hele dag vrachtverkeer voor je raam.🙈. Ook hier hebben ze Jeanne op een sokkel gezet.
We overnachten hier in het enige hotelletje L’ Evidence.
Aan tafel in het bijbehorende restaurantje worden we bediend door Aurora. Met zo’n naam moet je wel mooi zijn. Nou, ze is werkelijk bloedmooi en spreekt vloeiend Frans, Duits, Engels en Albanees want ze komt uit Albanië om hier te werken en te leren. Ieder jaar gaat ze naar de familie terug in Albanië.
24-5
We staan vroeg op want het is een lange tocht vandaag met toch wel behoorlijk wat klimwerk en dat kost tijd. We rijden de stad uit en gaan even bij de bakker langs voor brood en drinken voor onderweg, want met deze Franse dorpjes weten we inmiddels dat bijna alles dicht zit of er gewoon geen enkele winkel is. Direct buiten de stad begint de eerste klim al en we stijgen zo,n 130 hm over een lange rechte weg met 4-5% . Daarna volgt via een zijweg een mooie afdaling naar het dal van de Meuse. We worden ingehaald door een echtpaar met en wel hele zware lading op hun fietsen. Allebei zware tassen en zelfs een bobcar achter de fiets. Zij vervoert de tent en hij heeft een flinke hond in de car zitten. Wat een gezeul zeg. Even later fietsen we hun voorbij en zien ze niet meer terug.
Wat een prachtige route door dit mooie dal.
Alle weilanden zijn compleet geel van de boterbloemen. Bij een uitzicht over het mooie dal zegt Francis, kijk de familie vos daar in het weiland. Vader en moeder wachten steeds op de twee kleine vosjes die langzaam volgen richting de bosrand en boven hun zweven de roofvogels. We blijven stijgen en dalen en komen in een dorp waar volgens onze gegevens wel een winkel open moet zijn. Echter niet op zaterdagmiddag 🙈 . Dus maar weer verder en bij het gehucht Choiseul vinden we een afsteker van de route die zeker 7 km klimmen minder opleverd. Dat is fijn . In Lecourt vragen we aan een bewoner of hij onze bidons kan vullen, want ook hier is ook niets te koop. Tegen 15.30 rijden we het straatje in bij het gehucht Le Châtelet-sur-Meuse en na 1 km staan bij het uiterste zuidelijke doel van onze fietstocht. “ Source de la Meuse” de oorsprong en bron van de Maas.
Uit een gemetselde muur komt een miezerig stroompje water en loopt via een gootje in een slootje langs de kant van de weg.
Moeilijk voor te stellen dat dit in het noorden bij bijvoorbeeld Luik en later in Nederland zo,n grote brede bevaarbare rivier zal worden. Toch staan we op het punt van de waterscheiding in Europa, vanaf hier stroomt het water of naar de Noordzee, of naar de Middenlandse zee.
Goed, foto’s gemaakt en genoeg gezien.
Nog 12 km naar Bourbonne les Bains,
een oud kuuroord aan een smal riviertje. Als we daar na een mooie ( gelukkig meest afdalende) weg aankomen is van dat kuren niet veel te meer te zien en we stoppen bij het hotel Herard in een winkelstraatje . 78 km en 660 hm is genoeg vandaag. Tot 17.00 uur gesloten staat op de deur. Dan eerst maar een biertje bij het naastgelegen “ café des Sports” we zitten binnen aan een tafeltje met een lekkere pression als er naast ons een paar oudere dames neerploffen op de bank . “ Au mon poes “ zegt de ene tegen de andere. nu versta ik niet alle woorden in het Frans, maar zou ze daar nu pijn aan hebben?? 😂😂 . Tsja je weet het niet hè . Maar het hotel heeft een prima kamer en we kunnen er ook eten in het restaurantje. Een 1 persoonsliftje in dit oude gebouw is echt één persoon, dus 60x60 cm en nogal claustrofobisch. Als je erin staat en hij komt in beweging komen de scharnierdeurtjes ook nog naar binnen draaien. Met onze bagage gaan we toch voor de zekerheid maar één voor één naar de 2e verdieping.🙏
Het eten is prima en met een koude Afligem blonde erbij komen we weer bij van de inspanningen. Topdag vandaag en ons doel, de Bron van de Maas , bereikt.
25-5
3 klimmetjes volgens het boekje zegt Francis en daarna vlak langs het canal Du Voges. Oké gaan we doen. Maaar die 3 klimmetjes uit het boekje van meneer Benjaminse zijn of enorm gegroeid de laatste tijd of hij heeft de klimmetjes anders beleefd dan wij. Meerdere keren toch een stuk lopen omdat het te steil is en geen 3 klimmetjes maar zeker wel het dubbele aantal.
Maar de afdalingen die erna komen zijn wel super mooi. Zo verteren we de laatste klimkilometers en stoppen in Corre bij een café voor koffie. Daarna is het “ relaxen op de fiets “zal ik maar zeggen. Wind in de rug, super vlak asfalt en vlak langs een mooi kanaal, zo is fietsen bedoeld toch.? Het fietspad loopt langs meerdere sluisjes in het Canal en rechts van ons stroomt het riviertje de Coney.
Vandaag gaan we tot Bains les Bains en dan hebben we er dik 60 km opzitten. Hôtel de La Promenade is een beetje verlopen en oud, maar wel schoon en met enthousiaste jonge mensen die dit toch willen voortzetten. Goed eten en slapen.
26-5
Het heeft hard en veel geregend vannacht, maar bij het wakker worden schijnt de zon al. L We staan vroeg op want het plan is om direct door naar Nancy te fietsen. Het is wel 108km, dus we hebben ook wel over een plan B nagedacht en nog niets gereserveerd . Maar eerst een ontbijtje naar binnen werken. Goed en lekker met goeie koffie. Voor negen uur fietsen we het stadje Bains les Bains uit en klimmen eerst een heuvel over. Oei… zware en stijve benen vandaag 😛😛. We draaien de velo route langs het kanaal op en de ochtendnevel hangt nog boven het water, wat mooi! ( la voie Bleue is een prachtig fietspad, en vroeger een jaagpad, richting de Luxemburgse grens en volledig autovrij)
We passeren een sluisje en nog één en nog één en dat worden er welgeteld 33!! Over de komende 22 km stijgen we ruim 130hm en bij elke sluis een kort venijnig klimmetje.
Het voelt als lood ( maar dat lag meer aan de zware benen 🙈) We stoppen bij de laatste sluis en lezen op een bord dat hier het Canal des Voges van 1880 -1885. met de hand is gegraven, dat kun je je haast niet voorstellen. Bij de komst van grotere vrachtwagens en goederentreinen raakte het buiten gebruik.
Nu komen we in een vlak gedeelte van zo’n 10 km en dan gaan we via meerdere sluizen weer afdalen richting de Moezel. We stappen weer op en zien aan de overkant een Boulangerie, maar geen brug. Toch zegt een bordje langs het pad “boulangerie 100 m” eh hoe dan?? Wat blijkt… een smal trapje af, een minuscuul tunneltje onder het kanaal doorlopen en je staat bij de bakker voor de deur.
Top, doe maar taart en koffie! We besluiten daar ter plekke om niet de 108km naar Nancy te fietsen vandaag. ( ook nog tegenwind) Dus het wordt plan B . We stoppen na ruim 50 km fietsen in Thuon en pakken de trein daar naar Nancy centraal.
We gaan hier 2 nachten blijven en deze mooie stad bekijken. We hebben er dan ook alweer 5 stevige fietsdagen opzitten waarvan de eerste drieënhalf vanaf Verdun best pittig waren. ( het is vakantie en het moet wel leuk blijven toch?)
In Thuon koop je een treinkaartje in de automaat en de fietsen gaan hier gratis mee. ( Daar kunnen mijn vrienden 🙈 van de NS wat van leren) Op het perron reserveer ik nog even snel een hotelkamer voor als we straks aankomen, toch wel ideaal die Apps op je iPhone . Tegen 15.00 uur rolt de trein Nancy centraal binnen en in de buurt vinden we het Campanile hotel . Na een biertje, zijn we even kleren gaan wassen in een Lavarie service in de buurt. Je stopt €5,50 in de automaat en een halfuurtje later is al je kleding weer schoon en droog. 👍💦
We zoeken een leuk restaurant voor vanavond. Keuze genoeg hier in het centrum en uiteindelijk wordt het een mooi Italiaans lasagna restaurant genaamd “Piopa”. Heerlijk gegeten en een goede wijn erbij.
Morgen gaan we city-trippen in Nancy en de dag daarna door naar Metz.
Tot een volgende …























Kan me voorstellen dat jullie na de lange fietsdagen en pittige klimmen een rustdag in Nancy houden. Heerlijk even relaxen en de benen tot rust brengen.
Het weer is perfect om te fietsen al anderhalve week zo. zolang we onderweg zijn. Niet al te warm 15-22 graden . Morgen gaat het wel een regendag worden lijkt het, maar even afwachten wat we doen.