05 Nancy en Metz

27-5

Het Campagnile hotel in Nancy  heeft geluiddichte ramen en dat was wel fijn, want aan een drukke weg en bij het station is het al vroeg heel lawaaierig. We nemen de tijd vandaag en drinken uitgebreid koffie na het ontbijt. Even wat overleggen over de dagen hierna. Het is de periode van Hemelvaartsdag en een lang weekend erna, dus veel accomodaties zijn al snel volgeboekt. Maar na wat gepuzzel hebben e.e.a kunnen vastleggen tot zondagavond aanstaande. Mooi nu nog daar naar toe fietsen. Maar dat is voor later, vandaag gaan we de mooiste stad van de Loraine/ Lotharingen bekijken.  Het is de stad van Stanislas.

Hij was een Poolse koning zonder land maar had wel een mooie dochter en die trouwde met Lodewijk de 15e en dan heb je zomaar een steenrijke schoonzoon. Deze gaf hem de landstreek Lotharingen om te beheren. Nu was die Stanislas een kundig staatsman met visie en heeft met name hier in Nancy de stad een enorme rijke uitstraling gegeven. Brede straten en grote pleinen en prachtige gebouwen die allemaal rijk versierd werden. Paleizen, bibliotheek en een sjiek hotel de Ville staan aan één van de grootste pleinen van Europa het “ Place Stanislas “ . 

Op een kwartiertje lopen van ons hotel ligt dus deze place en als we erop staan is de indruk overweldigend. Wat een rijkdom is dat geweest omstreeks 1750-1760.  We lopen door diverse straten en zien nog meer mooie gebouwen, kerken en heel oude stadspoorten van voor de tijd van Stanislas. 

Strijken neer op een terrasje en zien de Franse bevolking hier voorbij komen. Veel toeristen zijn hier ook en het geeft een ontspannen sfeertje. Heerlijk om even niet te fietsen en te relaxen.  We eten in een gezellig straatje achter het Stanislas Plein .  Morgen naar Metz en afwachten wat de buienradar ons beloofd . Fingers cross 🤞🤞

28-5

Dat fingers cross heeft een klein beetje geholpen. Na 9.00 uur zal het droger worden en na het ontbijt nemen we de gok. Onder een zwaar bewolkte hemel gaan we fietsen, maar er zijn genoeg opstap mogelijkheden om eventueel de trein te pakken. De grote vraag is blijft het droog en hoever komen we op de fiets.?   
 We slingeren weer over het Stanislasplein de stad uit richting de Moselle. Want dit is de rivier die we tot in Luxemburg gaan volgen. Het begint weer heel licht te miezeren, maar we zetten door.  Dan weer links en dan weer rechts van de moezel rijden we verder naar het noorden. Maar na ruim een uur gaan de sluizen open en worden we echt nat en koud. We stoppen onder een brug bij Pompey en zeggen tegelijkertijd “ het moet wel vakantie blijven toch “ . Op Maps.me kijken we waar het dichtstbijzijnde station richting Metz is. Dat is toevallig 500 m verderop. Mooi… klaar met die enorme nattigheid vandaag en we zoeken het perron op. Nog wel 3 kwartier wachten in een koud vochtig hokje alvorens de trein komt. Maar als we instappen zitten we droog en warm . Uit het raam zien we dat dit vandaag toch niet het mooiste stuk van onze reis was geworden, veel industrie en oude vervallen gebouwen langs de route….

Tegen 13.00 zitten we aan de koffie-met  in het prachtige ( verkozen tot mooiste station van Frankrijk) “Gare de Metz”  

Het hotel Escurial is niet ver en we kunnen gelukkig al naar een kamer.

Warme douche en omkleden. Later lopen we richting het centrum voor wat boodschapjes en een gezellig restaurantje. Op het place Saint Jacques is genoeg te vinden dus, relax en lekker eten onder het genot van een wijntje uit de streek. We zijn in de Loraine en je merkt dat hier in Metz al veel Duitse invloeden zijn.  Morgen een citytrip in Metz en daarna weer door naar het noorden. 

29-5

Zoals gezegd, vandaag een citytrip in deze voor ons onbekende stad. We lopen in de loop van de ochtend richting het oude centrum en verbazen ons over de enorme gebouwen die allemaal van eind 1800- begin 1900 zijn. Een rijke tijd voor deze stad. Niet alleen het prachtige station is uit het plaatselijk bekende natuursteen opgetrokken, maar ook postkantoren, hotels en menig statige voorgevel van grote huizen.

We komen uit bij de grote kathedraal van Metz. Het is Hemelvaartsdag vandaag en het is druk in deze enorme dom. Wat een afmetingen en hoogte heeft deze kathedraal.

Verder langs de moezel en  in een eiland in de moezel kunnen we een elektrisch bootje huren. Francis is de kapitein/ 1e stuurman en ik ben meer van ernaast zitten 🙈,  we varen wat rond en genieten van het uitzicht en mooie weer.

 Aan de andere zijde van het spoor ligt het “ centre Pompidou “ een variant van het gebouw in Parijs. Dus toch maar even gaan kijken. Nou het lijkt er niet op, de verbeelding van de architect is wel erg groot uitgevallen. Er is wel net  als in Parijs een museum in gevestigd, dat dan weer wel.  

Er zijn veel toeristen in de stad maar tegen de avond loopt het vol met voetbalaanhangers en komt er duidelijk meer politie op straat. Wat is dat nu??  Het blijkt dat Metz FC tegen Reims moet spelen in een degradatie wedstrijd. Tsja en dan moet je als fans wel bij elkaar komen op het grote Place de La Republic en samen de wedstrijd zien op een enorm scherm. We wachten het niet af en wandelen na het eten terug naar ons hotel.

30-5

Het bleef nog lang onrustig vannacht. Metz FC heeft na de verlenging toch gewonnen van Reims en dat was na afloop duidelijk te horen. Luid toeterend en schreeuwend gingen de supporters nog tot 1.00 uur ‘s nachts rond.

 Vroeg op vandaag en het beloofd een mooie dag te worden. Strak blauw en al tegen de 20 graden als we na het ontbijt buiten staan. Fietsen oppakken met bagage en gaan.  Eerst het centrum door langs de kathedraal en dan naar het fietspad dat direct na de Moezel brug begint. Een prachtig pad dat volledig autovrij is en de hele dag zo zal blijven. We rijden links en rechts van de Moezel en soms door een plassengebied.  Soms passeren we wat industrieën en een grote kolenopslag op een kade.

Geen idee of die nog gebruikt worden hier. Koffiestop in Thionville en daarna rijden we met een grote lus in de moezel rondom een enorme kerncentrale.

De hogere heuvels en bergen van de Ardennen doemen voor ons op. We naderen het bekende Drielandenpunt bij Schengen aan de Moezel. Hier werd het Schengen-verdrag in 1985 getekend en nogmaals in 1995 bekrachtigd. Wij kunnen daardoor vrij reizen door de Europese landen. De bijeenkomst was op een boot midden op de rivier, waar de grens van de 3 landen exact loopt. Een monument op de kade en een museum herinneren hieraan.
Helaas staat alles nu in de steigers en zijn ze druk bezig met renoveren. 
Zelfs een stukje Berlijnse muur is hier neergezet.

Daarna is het nog zo’n 10 km naar Remich waar we hotel Casa49 geboekt hebben voor vannacht. Mooie rustige kamer aan de achterzijde. En met de temperatuur van 28 gr buiten gaat een biertje er wel in. Heerlijk Italiaans eten op het terras met uitzicht op de moezel. Het kan niet beter vanavond. We zitten nog lang buiten…… Bonna notte.

Morgen de Ardennen in 😛😛

Tot een volgende.