02 Door België

16-5

We gaan vertrekken! Om 9.30 uur zitten we in de intercity naar Den Bosch. De fietsen staan in het daarvoor bestemde halletje en we tuffen lekker door en komen keurig op tijd op het station Den Bosch centraal aan. Overstappen naar de andere kant van het perron in de trein naar Maastricht is een fluitje van een cent. Maar de plaatsen waar de fietsen horen te staan zijn allemaal vol met 3 tot 5  fietsen. ( 3 is het max volgens het bordje aan de muur) We zetten de fietsen er toch neer en die staat wat in het gangpad. De mensen die er langs moeten zeggen: geen probleem joh, wij hebben er geen last van. Oké so far so good.  Maar dan heb je een treincontroleur. Nu moet ik eerst vertellen dat ik al jaren een soort haat-liefde verhouding heb met de NS. ( altijd te laat, de trein rijdt niet, of staat plotseling stil ergens op de rails, het treinkaartje klopt niet en moet je bijbetalen etc.) maar goed….deze controleur is iemand die de nacht ervoor heel slecht geslapen heeft en met zijn chagrijnige humeur vanochtend in een uniform is gekropen. Nou dan heb je een “ mannetje”. Deze vent zegt dus kort tegens ons “ uitstappen anders gaan de trein hier niet weg”  ( het is een hele grote dubbeldekker stampvol met wel 6-700 mensen aan boord) En intussen loopt ie weg. Die trein blijft dus echt niet staan, maar wij wel en de deuren gaan dicht en rijden richting Maastricht. Vlak voor Weert, jahoor daar is ie weer. “ Ik had toch gezegd uitstappen!!!”   Ik eindig maar de discussie want aan zijn kop te zien werd ie steeds kwader. We stappen in Weert uit en hopen dat de volgende intercity niet zo’n hork aan boord heeft. Een half uurtje later de volgende intercity en we stappen in bij een “ fietsembleem” op de deur. Wat denk je ? 5 fietsen staan er al. Ik ben er nu wel klaar mee en we blijven met de fiets in de hal voor de deuren staan. De deuren gaan dicht en rijden. Ik zeg tegen Francis nog 3x zo stoppen en we halen Maastricht nog vandaag😃)  Er komt een conducteur langs lopen en ik denk ojee straks staan we in Roermond weer buiten, maar hij knikt tegen ons wurmt zich langs de fietsen en gaat gewoon verder. Zo kan het dus ook. We blijven in het halletje staan tot Maastricht en zo is mijn haat-liefde voor de NS weer wat gegroeid😂

Onze fietsroute begint bij het station Maastricht en we rijden door het centrum richting Servaasbrug.

Een startfoto wordt gemaakt en door het mooi centrum verder en direct omhoog naar de top van de Sint Pietersberg. Poeh dat is al stevig…… We staan bovenop bij het hek voor de enorme groeve van de Enci cement fabriek en gapen in een groot gat wat vroeger dus een berg is geweest. Wat een inbreuk op het heuvellandschap.

 Afdalen en langs het Albertkanaal dat langs de Maas ligt de grens over en we passeren de sluizen van  Lanaye en komen nu wel langs de Maas te fietsen. 
Aan de overkant zien we de ons bekende weg naar Luik die we vaak met de auto gereden hebben, langs de Jupiler bierbrouwerij en verderop zien we de restanten van de fabriek die tientallen jaren de Maas ( en de stad Luik) enorm vervuild heeft. De grote staalfabriek van “ de Cockerill”. Gelukkig is dit voorbij maar het enorme stalen karkas van fabriek staat er nog en is hevig in verval.

Koning Albert staat al jaren bij zijn kanaal

Luik: een industriestad, maar ook een studentenstad en met een mooi oud centrum. We slingeren vlak langs de Maas over een fietsstrook onder meerdere bruggen door en komen zo bij de nieuwe voetgangersbrug uit die recht naar het station loopt. Het station van Luik, 15 jaar geleden ontworpen door de beroemde Spaanse architect Santiago Calatrava . Het is een meesterwerk in wit beton en staal en gekleurd glas.

Het gebouw en de enorme koepel boven de trein-sporen is imposant, maar de buurt rondom het gebouw is zo lelijk dat het jammer is dat het hier zo weggestopt staat. Tsja dit is Wallonië 🙈.   We slapen in het hotel de la Couronne tegenover het station, rustige kamer aan de achterkant.  We drinken een Jupiler op een terras in de zon en eten heerlijk bij een leuk Thais restaurant, waar moeders achter het fornuis staat en daar mankeert niets aan.  Morgen naar Namen.. 

17-5

Na een heerlijk ontbijt met goede koffie stappen we op. Het is licht bewolkt maar de zon gaat wel komen. We rijden weer voor het prachtige station langs en richting  het zuiden, de stad uit. De buitenwijken zijn grauw en grijs, hier wonen veel buitenlanders in slecht onderhouden oude huizen. We komen langs namen als “ Saint Nicolas” en Seraing. Ik ken ze nog van de jaren dat ik de toertocht “Luik-Bastenaken-Luik” fietste. We gaan verder en komen achter een complete grote schoolklas (14-15 jaar) te fietsen die met alle leerkrachten een fietsweek gaan doen. ( ze gaan naar zee hoorde Francis zeggen? ) Het slingert over het fietspad en bij elke bocht massaal in de remmen.

Een tandem in de grote groep kan de bocht niet goed maken en dat wordt steeds afstappen. De leerkracht achteraan de groep vraag of we er langs willen. Nou graag…😂  hij gaat ons voor met een fluitje in de mond en luid roepend gaan we langs de groep van wel 40 kinderen, merci monsieur 👍😃.  
We passeren meerdere industriegebieden en constateren dat dit niet het mooiste stuk langs de Maas is. Maar dat gaat rap veranderen. We stoppen in Hoei op de boulevard en zien een mooi bruidje bij de kerk haar jeugd afsluiten 🙈.

 Vanaf hier wordt het alleen maar mooier en is het wegdek van het vrijliggende fietspad ook steeds beter. Windje achter, zon van boven en we zoeven langs de Maas. Een koffiestop bij een Boulanger in Ardenne is even fijn. Nog 22 km naar Namen. En dat is een prachtige route met veel steile rotsen langs het Maasdal.

We zien meerdere stuwen in de rivier met een sluis naast de stuw voor de scheepvaart.  Om 14.30 uur rijden we de brug over en het centrum van Namen binnen.  Naast het oude station ligt het B & B hotel en daar hebben we een kamer met ontbijt geregeld. Als we geïnstalleerd zijn zegt Francis: zullen we met de teleferique naar de belvedere van Namen gaan? Goed plan en zo wandelen we door het oude centrum naar het station van de kabelbaan aan de oever van de Sambre.

Boven is het mooi en met een biertje in de hand genieten we vanaf het terras van het geweldige uitzicht over het Maasdal. Wat is het hier schitterend!

  We zien een oud openlucht theater dat gerestaureerd moet worden. Oude foto’s laten zien dat hier vroeger zelfs stierengevechten en paardenraces werden gehouden met wel 4000 man op de tribunes.

Een stad met allure.  Ook Namen is een oude  universiteitsstad en dat kun je merken aan het aantal kroegen in de binnenstad. Gezellig druk en een fijne sfeer. 
Goed gegeten en met een omweg lopen we terug naar het hotel.   Morgen de Franse grens over en dan slapen we in een klein gehucht aan de Maas.

19-5  Naar Haybes.

Als we ‘s ochtends Namen uitrijden is het koud en grijs. We zijn goed en wel op het fietspad bij de Maas aangeland of we zien de enorme schoolklas van gisteren over een bruggetje oversteken. Gelukkig zijn we die net voor. Maar aan de gezichten van de leerkrachten te zien hebben ze een zware nacht gehad met al dat spul. En ze moeten nog een hele week. Ja het leven van een leerkracht op schoolreis gaat niet over rozen😂😂

De omgeving is prachtig met hoge rots- en bergwanden links en echts van de Maas, kastelen en mooie landhuizen. Alleen de wegen zijn hier van  “Belgische kwaliteit” en vooral hier in Wallonië.  Bij een prachtig landhuis zien we een heuse grote partyboot in de tuin staan, compleet met kajuit  en biertap. Het zal een mancave zijn van de heer des huizes 🍺 . 

Na 25 km rijden we Dinant binnen en vlak bij de grote brug, daar staat ie te staan…..  Wie dan?  Nou onze “ general/ president de France “ Charles de Gaulle in vol ornaat. Hij heeft hier als jonge militair in de eerste wereldoorlog  gevochten en zodoende hebben ze later de hele brug naar hem vernoemd.  

Aan de andere kant van de Ch.d.Gaullebrug drinken we koffie en rijden verder langs de Maas richting de Franse grens. Hoeveel stuwen en sluizen we wel niet passeren vandaag weet ik niet meer maar de Maas maakt hier en de volgende 100 km heel veel hoogtemeters en is er dus veel verval. We rijden langs de klimrotsen van Freyr en zien zelfs klimmers over een zipline lopen .

In Frankrijk stoppen we even bij een grensbord

en steken we de brug over bij Givet en zien een enorme citadel hoog op de rotsen liggen. Wat een werk is dat geweest om die vroeger te bouwen.

De Maas wordt steeds bochtiger en zo komen we bij een grote lus bij Chooz. Hier staat één van de zoveel kerncentrales die Frankrijk rijk is. Grote borden op imposante hekwerken geven aan dat het hier “ zone radiologic” is. Snel door gaan dus…🙈 .

Na 83 km eindigen we in de Wereldstad Haybes. ( 100 inwoners of zoiets)  we stoppen bij het hotelletje Saint Hubert en verwachten dat we welkom zijn. Echter..  deur op slot en alleen een telefoonnummer op het raam.

Jahoor, geregeld… na 10 minuten komt er iemand aanrijden en geeft aan dat we een kamer hebben ( hadden we ook gereserveerd) en morgenvroeg ontbijt. Maar omdat het zondag is, is er geen restaurant. Oké dan maar verder zoeken in deze wereldstad. Pizzeria om de hoek? Gesloten, er tegenover een afhaal pizza is een doos? Nou nee…  Toch maar even verder lopen. Bij het water is een bierbrouwerij met een buffet. Hier hebben ze een plat du jour.  Nu dit onze laatste kans is in dit dorp bestellen we die dus maar x2.  We zitten aan een tafeltje in een tochtig bierlokaal en krijgen na een poosje een bord met platweg gezegd: hondenvoer. Een of andere smurrie met schijfjes aardappel in een glibberig sausje met een fabrieksballetje gehakt? Of zoiets. ( of ooit hier familie van geweest.) we eten de helft op, omdat we echt wel honger hebben. Rekenen een veel te hoog bedrag voor deze bak hondenvoer af en lopen weg.

Tja… er is nog één kleine mogelijkheid over om er voor te zorgen dat we niet gillend van de honger midden in de nacht wakker worden.  Een friterie…. We bestellen ieder een  bakje patat en een doosje kipnuggets en een biertje uit de koelkast en lopen hiermee terug naar onze hotelkamer.  En zo eindigt onze zondagavond toch nog met een buikje vol😂😂

19-5 Naar Sedan.

Het is een beetje nevelig als we opstaan, maar de zon komt er al door. We krijgen van een aardige mevrouw een prima ontbijtbuffet en deze keer met een goed gevulde maag stappen we om 9.15 uur op de fiets en rijden direct de route langs de Maas op, en deze wereldstad uit.  
Het is bladstil en de Maas is een grote spiegel waarin de omgeving weerkaatst.

Schitterend. Bij Fumay willen we een lusje van de Maas afsteken, maar dat kost direct stevig klimwerk door het dorp. Poeh… even de benen op spanning brengen. Over meerdere bruggen, door een tunnel en

langs de zoveelste stuw annex sluis gaat we verder en met alle bloemen langs het vrijliggende fietspad is het een geweldig mooie ochtend langs het water.

Een koffiestop in Montherme is heerlijk en even bij de boulanger langs voor een lunch.

Charleville-Mézières is een grotere plaats met hoogbouw. Hier veranderd het landschap en in plaats van een kronkelende Maas tussen de rotswanden is het nu een licht glooiend landschap met brede rivier en Maasplassen. ( vergelijkbaar met zuid Limburg)

Ons einddoel vandaag (na wederom ruim 80 km) is de oude stad Sedan. Prachtig gelegen in een bocht van de rivier. In de oude straatjes vinden we het hotelletje van vandaag “ hotel Le Saint Michel”. Van buiten lijkt het twijfelachtig als we aan komen fietsen, maar schijn bedriegt. We beginnen met een biertje op het terras. Verdiend vandaag!

Binnen is het groot, goed en schoon ingericht, een mooie ruime kamer en vanavond krijgen we  een “ diner du jour”  3 gangen menuutje is ons beloofd.  Maar eerst lopen we buiten even naar het kasteel aan de overkant, benieuwd wat dat allemaal is…. Laat dit nu de grootste kasteel/burcht zijn van west Europa. Wat een megaaaa groot gebouwencomplex en zeer hoog met enorme muren .  Het heeft dienst gedaan als burcht, grote kazerne etc.  En nu is in een gedeelte een zeer luxe hotelcomplex gevestigd.  Hoeveel werk is dit in al die eeuwen geweest om dit te bouwen? Miljoenen bakstenen zijn hier op elkaar gemetseld, werkelijk ongekend.

We lopen door een oude poort weer naar de uitgang en gaan richting ons driegangenmenu. Heerlijk vanavond en wat een verschil met gisteren.🙈. Het was een topdag.. 

Morgen naar Verdun…

Tot een volgende.